Prolog - Gdyby czas stał w miejscu

"Och, czasie! Gdybyś Ty mógł się zatrzymać jak zegarek z wyczerpanymi bateriami..."

♠~***~♠

         [...]Nie chciała odchodzić z tego miejsca. Jednak wiedziała, że prędzej czy później to nadejdzie. Nie ważne co by zrobiła, lub czego nie, i tak zawsze kończyło się tak samo. Tak bardzo pragnęła zostać tu na zawsze. Niestety to tylko marzenie, którego nie da się spełnić. Czas ją gonił, zostało go tak niewiele. Dobrze o tym wiedziała. Nawet za dobrze.

              Zawsze, gdy tu była, czuła w sercu pustkę. Chociaż mogła robić co tylko zechce to nie mogła wyzbyć się tego uczucia. Towarzyszyło jej ono od samego początku, odkąd tylko otworzyła oczy i ujrzała skalisty krajobraz.

♠~***~♠

              Rozpromieniona podążała  leśną drogą. Nucąc pod nosem, mijała wiele różnorakich drzew. Jedne miały jeszcze pełno zielonych liści, za to na innych potajemnie wkradały się obce kolory. W końcu zaczynała się jesień. Mimo wszystko dziewczyna zawsze twierdziła, że jesień jest bardzo kolorową porą roku. Uwielbiała patrzeć jak korony drzew zmieniają swoje ubarwienie. 

              Kierowała się dróżką na rynek. Nie chciała skorzystać z głównej ścieżki, gdyż stwierdziła, iż ta jest o wiele ciekawsza. Radosnym, powolnym krokiem szła prosto przed siebie, podziwiając otaczający ją świat. Nadal nie mogła się nadziwić jaki on piękny, taki kolorowy... zupełnie inny od tamtego - ponurego, szarego.
              Nagle ujrzała przepiękny kwiat, jakiego nigdy jeszcze nie widziała. Przystanęła na chwilę, wpatrując się w roślinkę. Była wprost cudowna, mogło się wydawać, iż promienieje wszystkimi barwami. Podbiegła do niej i przykucła by przyjrzeć jej się z bliska. Poczuła delikatny, słodki zapach. Uśmiechnęła się. Na pewno mu się spodoba - pomyślała, zrywając kwiatek i wkładając go do koszyka. Ruszyła w dalszą podróż.
                Rozmyślała o kwiecie, który teraz spoczywał na dnie jej koszyczka. Jednak coś zakłóciło jej myślenie. Zatrzymała się i zrobiła głęboki wdech. Ten zapach... zupełnie jakby coś się paliło. Ściągnęła kaptur z głowy i odpięła zapinkę od płaszcza, odrzucając go. Poprawiła grzywkę, opadającą jej na oczy, tym samym nastawiając słuchu. Brązowe, futrzaste uszy skierowały się w stronę miasta, a równie lśniący lisi ogon delikatnie kołysał się na boki. Słyszała stłumione krzyki i płacz. To nie zapowiadało dobrze. Tęczówki jej oczu zmieniły barwę z zielononiebieskich na krwistą czerwień. Ruszyła biegiem przed siebie.
                Jednak gdy dotarła na miejsce, było już za późno. Stała, a w jej źrenicach odbijały się iskrzące płomienie. Wszystko pochłonął ogień, nie było już co ratować. Krzyki ucichły, płaczu też nie było słychać. Została sama, sama w wszech otaczającej ją ciszy. Dobrze wiedziała, że będzie musiała odejść, że tego nie zatrzyma, ale nie myślała, że ona zrobi coś takiego.
                Dziewczyna nie uroniła nawet jednej łzy, choć straciła coś na czym bardzo jej zależało. Nie płakała, nie czuła już takiej potrzeby, przyzwyczaiła się do tego, że wszystko się tak kończy. Zawsze, gdy jakoś się układało, musiała uciekać, zniknąć i znaleźć się gdzie indziej. Jednak ona zawsze ją odnajdywała. To był ten sam scenariusz, z tymi samymi ludźmi, tylko inaczej przeżywany.
                Jedyne czego teraz pragnęła to obudzić się.[...]

♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦♦♦♦♠♦♦♠♦

Witam wszystkich bardzo serdecznie! :D Jest to mój pierwszy blog, lecz opowiadanie już, któreś z kolei. Wiele z moich "dzieł" zaczęłam, ale nie skończyłam i nie wiem czy to się stanie. Jednak to mam zamiar dokończyć. Oczywiście jest we mnie nadzieja, że się może komuś spodoba moja twórczość. 

Bardzo proszę o komentarze, wytykanie wszystkich błędów. Mam nadzieję, że prolog, choć krótki, to zachęcił do czytania :3

Edit. Więc skończyłam korektę prologu, jestem z siebie dumna xD Tak.. zmieniłam w sumie cały, ale to nie jest ważne, gdyż i tak pojawi się ten fragment w późniejszym rozdziale. Chyba teraz wszyszedł trochę lepiej... mam taką nadzieję. No cóż, pozostaje mi teraz zrobić korektę innych rozdziałów, a potem wstawiam one-shota (one-shotą może też zrobię korektę.. jeszcze nie wiem) no a potem kolejny rozdział. Zaraz wakacje to na pewno spodziewajcie się większej ilości notek. 

To by było na tyle.

Pozdrawiam ~Szalony Kapelusznik~
Manon.